کار را کوچک و روشن نگه دارید
با مطالب انتخابی معلم شروع کنید. کودک باید بداند چه چیزی را تمرین می‌کند: چند حرف، بخش کوتاه خواندن یا قطعه‌ای آشنا. دستور باز مانند «همه‌چیز را تمرین کن» را نقطهٔ شروع قرار ندهید.
زمانی انتخاب کنید که کودک بتواند توجه کند. مطالب را در دسترس بگذارید و تا جای ممکن عوامل حواس‌پرتی را حذف کنید. روال کوتاه و تکرارپذیر از برنامهٔ بلندپروازانه‌ای که به‌ندرت اجرا می‌شود آسان‌تر حفظ می‌شود.
بگذارید اشتباه بخشی از یادگیری باشد
به کودک فرصت نگاه‌کردن، گوش‌دادن و تلاش بدهید. اصلاح مشخص از قضاوت کلی مفیدتر است. اگر نمی‌دانید اصلاح درست چیست، حدس نزنید و از معلم بپرسید.
تلاش و تمایل به بازگشت به کار را تحسین کنید. از مقایسهٔ خواهر و برادر یا استفاده از جدول زمانی خانوادهٔ دیگر به‌عنوان معیار موفقیت پرهیز کنید.
- یک کار آشنا انتخاب کنید
- برای تلاش مستقل زمان بدهید
- ارائهٔ کمک توافق‌شده
- پیش از غلبهٔ کلافگی تمام کنید
معلم را آگاه نگه دارید
در درس بعد مشاهده‌ای کوتاه و کلی مطرح کنید: کدام بخش آسان است و کودک کجا مرتب کمک می‌خواهد. گام بعدی واقع‌بینانه و مثال روشن بخواهید.
این راهنما ایده‌های آمادگی ارائه می‌دهد، نه برنامهٔ درسی الف لام میم تأییدشده توسط معلم. دستورهای تمرین فردی و انتظارهای درس همراه با پیشنهاد واقعی تأیید خواهند شد.